Jak wiadomo Góry Świętokrzyskie są „magicznym” miejscem. Jak głoszą legendy wiele zabytków przyrody związanych jest z działalnością czarownic i ich pomocników. Tak również jest z wychodnią skalna na górze Klonówka, która nazywana jest „Diabelskim Kamieniem”. Jej powstanie wiązane jest z działalnością diabłów. Jedna wersja mówi, że na zlecenie czarownic mieli oni zniszczyć klasztor na Świętym Krzyżu. Próbowali trzy razy i nie udało im się to. Jeden z głazów, które chcieli zrzucić na miejsce święte spadł właśnie na górę Klonówkę, na której został do dziś. Inni zaś uważają, że jeden z diabłów zabrał z piekła gorący głaz, aby ogrzewać nim swą ukochaną, którą poznał podczas jednego z sabatów. Gdy leciał z tym prezentem nad Klonówką usłyszał bicie dzwonów ze znajdującego się na szczycie kościoła i uciekając porzucił kamień, który wbił w ziemię świątynie. Stad też jedna z jego nazw to „Diabelski Kamień”. Z racji wielkości miejscowi nazywają go również „Wielkim Kamieniem”. Góra Klonówka położona jest w paśmie Masłowskim (a nie jak może sugerować nazwa w Klonowskim). Całe pasmo zbudowane jest z kwarcytów i łupków dewońskich, a więc powstało ok. 400 mln. lat temu. Najwyższym szczytem tego pasma jest właśnie Klonówka o wysokości 473 m. n. p. m. Jej grzbiet rozciąga się na długości ok. 2 km i znajdują się na nim wychodnie kambryjskich piaskowców kwarcytowych, które miejscami tworzą skalną grań. Na szczycie Klonówki znajdują się dwa pomniki przyrody nieożywionej. Jednym z nich jest właśnie „Diabelski kamień” zwany także „Wielkim kamieniem”. Ma on formę monolitu skalnego o długości 10 m i wysokości 5 m. Drugą atrakcją Klonówki są skałki zwane „Kamieńczykiem”, które tworzą próg skalny o szerokości 7 m i odległe o 20 m od progu urwisko skalne o szerokości 40 m i wysokości do 3 m. Na pewno podczas weekendowych wędrówek warto tu zajrzeć gdyż jest to niezwykłe miejsce nie tylko ze względu na legendarne jego znaczenie, ale także ze względu na wartość przyrodniczą i naukową tego miejsca.